سانسور در ایران 1
تلویزیون
در اوت ۲۰۰۷ پخش برنامه تلویزیونی کوله پشتی که مجری آن فرزاد حسنی بود به دنبال انتقادهای مسئولان و مقامات جمهوری اسلامی متوقف شده و مجری دیگری به جای او تعیین شد.در بخشی از مصاحبه فرزاد حسنی با سرتیپ احمدرضا رادان، فرمانده نیروی انتظامی تهران در این برنامه که به صورت زنده پخش می شد، انتقادهایی نسبت به نحوه برخورد مأموران انتظامی در طرح ارتقای امنیت اجتماعی با مردم مطرح کرد و دو مورد تجربه شخصی خود را روایت کرد.اوگفت:
| آقا ما تو همین اصفهان ... داشتیم می رفتیم، دلستر «آبجو بدون الکل» توی ماشین بود، مأمور گفت: بیا پایین ببینم، به ... چقدر هم آبکی «نوشیدنی الکلی» خریدین، چیکار می کنین؟ |
در بخشی دیگری از این مصاحبه ،فرزاد حسنی از رییس پلیس تهران پرسید که آیا فیلمی را ديده است که در آن نشان داده می شود ماموران نيروی انتظامی با کتک و لگد دختری را به داخل ماشین پلیس پرت می کنند؟[۱۰] [۱۱]
شورای عالی امنيت ملی ایران در سال ۱۳۸۴خورشیدی فعالیت «شبکه تلویزیونی صبا» را غیر قانونی اعلام کرد. بنابر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران همهٔ شبکههای رادیویی و تلویزیونی در کنترل و انحصار دولت قرار دارند [۱۲]
رادیو
در سال ۱۳۸۶ خورشیدی نیما رئیسی، مجری راديو جوان، در پی طرح پرسش های چالش برانگیز در مصاحبه ای با حسین شریعتمداری، مدير مسئول روزنامه کیهان از کار برکنار شد.[۱۳]
از کتابهای مشهور جهان که در ایران ممنوع شدهاند میتوان به «قمارباز» اثر داستایوفسکی، رمان «دختری با گوشواره مروارید» نوشته تریسی شوالیه، «گور به گور» اثر ویلیام فاکنر، و برخی از کتابهای ویرجینیا وولف، مارگریت دوراس، وودی آلن، دن براون، و کتاب خاطرات روسپیان غمگین من اثر گابریل گارسیا مارکز اشاره کرد. کتاب خروس نوشته ابراهیم گلستان نیز در ایران ممنوع شدهاست.[۱۴]
با سلام